Przybył mistrz Li!
Shu Lien!
Przyszedł Li Mu Bai!
Mistrzu Li.
- Co słychać? - Wszystko dobrze. Proszę wejść.
- Li Mu Bai. Szmat czasu. - To prawda.
- Jak interesy? - Nieźle.
- A co u ciebie? - Dobrze.
Odwiedził nas mnich Zheng z Góry Wudang.
Mówił, że uprawiasz głęboką medytację.
W górach musi być tak spokojnie. Zazdroszczę ci.
Ja jestem tak zapracowana, że nie mam nawet chwili, by odetchnąć.
Przerwałem. Nie ukończyłem ćwiczeń.
Jesteś przecież wojownikiem Wudang. Co może być ważniejszego od ćwiczeń?
W czasie medytacji dotarłem do miejsca, gdzie panowała głęboka cisza.
Otoczyło mnie światło.
Zniknęły przestrzeń i czas.
Czułem, że dotarłem do miejsca, o którym mój mistrz nigdy mi nie mówił.
Doznałeś olśnienia.
Wręcz przeciwnie.
Nie czułem ukojenia, które winno pojawić się dzięki olśnieniu.
Mnie otaczał bezbrzeżny smutek.
Nie mogłem tego znieść.
Przerwałem medytację. Nie wytrzymałem.
Coś ciągnęło mnie z powrotem.
Co to było?
Coś, czego nie potrafię zostawić.
Przygotowujesz się do wyjazdu.
Mamy dostawę do Pekinu.
Może mogłabyś zawieźć coś ode mnie panu Te.
Miecz Zielonego Przeznaczenia? Oddajesz go panu Te?
Tak. Zawsze otaczał nas opieką.
Nie rozumiem. Jak możesz się z nim rozstać?
Tyle czasu był z tobą.
Zbyt wielu zginęło od tego miecza.
Wydaje się czysty,
ale tylko dlatego, że łatwo z niego zmyć krew.
Używasz go w dobrej sprawie. Zasługujesz, by go mieć.
Czas bym się z nim rozstał.
Co masz zamiar zrobić?
Pojedź ze mną do Pekinu.
Będziesz mógł osobiście przekazać miecz panu Te.
Będzie jak za dawnych czasów.
Muszę odwiedzić grób mojego mistrza.
Wiele lat minęło od jego śmierci
z ręki Wrednej Lisicy. Nie pomściłem jeszcze jego śmierci,
a myślę o wycofaniu się.
Muszę go błagać o wybaczenie.
Dołącz do mnie, gdy będziesz gotowy.
Będę na ciebie czekać.
Może przyjadę-
- Dobrze, możecie wjechać. - Dziękuję.
Wjeżdżamy do miasta.
Jedziemy!
Wszystko dotarło bez szwanku.
Dziękuję.
To moja praca.
Firma Słoneczny Azyl jest w dobrych rękach.
Pani ojciec byłby z pani dumny.
- Dziękuję. - Taka jest prawda.
To osobisty miecz Li.
Wielki bohater zasługuje na wielki miecz.
Tylko on jeden na niego zasługuje.
Nie mogę przyjąć tak cennego podarunku.
Ten miecz przyniósł mu tyle samo chwały, co i kłopotów.
Niech pan pomoże mu zostawić te kłopoty za sobą.
Inaczej nigdy nie zerwie z dawnym życiem.
Rozumiem. Dobrze. Będę go strzec.
Przybył wódz Yu.
Muszę się przebrać.
Dziękuję. Zawsze był pan dla mnie i dla Li przyjacielem.
Nie zbieraj się jeszcze. Czuj się jak u siebie. Zostań na noc.
Shu Lien,
powiedz mi coś i wybacz, że jestem ciekawski.
Ale twój ojciec był mi jak brat,
a ciebie traktuję jak córkę.
O co chodzi, panie Te?
Być może oddając miecz i rezygnując z kariery wojownika,
Li Mu Bai chce ci coś przez to powiedzieć.
- Nie wiem. - Nie wstydź się.
Zawsze wiedziałem, że coś do siebie czujecie.
Żadnemu nie starczyło odwagi,
by te uczucia wyjawić.
Tyle straconych lat.
Chyba nie to miał pan na myśli.
Ani Li Mu Bai, ani ja nie jesteśmy tchórzami.
Kiedy w grę wchodzą emocje, nawet wielcy bohaterowie tracą rozum.
Jeśli Li Mu Bai nic ci nie powie, kiedy się zobaczycie następnym razem,
powiedz mi, a ja mu już wygarnę!
Pan Te kazał zostawić miecz tutaj.
Kim jesteś?
Jestem tu dziś gościem. Jestem córką wodza Yu.
To jest gabinet pana Te. Masz tu...
Szukałam jakiegoś spokojnego miejsca.
Jestem szefem służby pana Te. Ta pani też jest naszym gościem.
Ciężki jak na taki cienki kawałek metalu.
To rękojeść jest taka ciężka. I ostrze jest ze specjalnej stali.
Tak czy inaczej, nie ma lżejszej broni niż miecz.
Wydaje ci się ciężki, bo nie nawykłaś do władania bronią.
Nieprawda, miałam z bronią wiele do czynienia.
Ludzie z ochrony mojego ojca mieszkają z nami.
Pozwalają mi się bawić swoją bronią.
Ta pochwa jest taka piękna.
To piękne, ale i niebezpieczne.
Zdajesz sobie z tego sprawę, gdy widzisz, jak jest zbrukany krwią.
Ma 400 lat.
wspaniały-
Mówiłaś, że należy do...
Mojego przyjaciela Li Mu Baia. Podarował go panu Te.
Li Mu Bai! Ten sławny wojownik?
Czemu miałby oddać swój miecz panu Te?
Jesteś zbyt młoda, by zrozumieć.
- Ty też władasz mieczem. - Tak, ale wolę maczetę.
Do niektórych ciosów miecz nadaje się lepiej.
Na pewno.
To chyba niesamowite być wojownikiem.
Wojownicy też mają swoje zasady.
Przyjaźń, zaufanie, prawość.
Nie przeżylibyśmy długo bez zasad.
Dużo czytałam o takich ludziach jak wy.
Wolni jak ptaki, walczycie z każdym, kto stanie na drodze!
Piszą tak pisarze, by ich książki się sprzedawały.
Ty jesteś jak postać wyjęta z takiej książki.
Jasne, nie kąpię się od wielu dni i śpię w zawszonym łóżku.
To właśnie piszą w książkach?
Wiesz, co mam na myśli.
Niedługo wyjdę za mąż, ale nie żyję tak, jak bym chciała.
Słyszałam. Gratulacje.
To najważniejszy krok w życiu kobiety, czyż nie?
- Ty nie jesteś mężatką, prawda? - A jak myślisz?
Gdybyś nią była, nie mogłabyś poruszać się tak swobodnie.
Chyba muszę ci przyznać rację.
Obejrzyj go, wodzu Yu.
Długi na 80 centymetrów, szeroki na 2,8 centymetra.
Rękojeść ma 2,5 centymetra długości, 6,6 centymetra szerokości,
1,75 centymetra grubości, każda strona ma 3,8 centymetra.
Brakuje na niej siedmiu rubinów.
Można poznać, że pochodzi sprzed epoki Chin.
Sposób zdobienia, który zaniknął w czasie dynastii Han.
Ma pan niesamowitą wiedzę.
Sam miecz niewiele zdziała.
Żeby rządzić, trzeba umieć nim władać.
Rozumiem. Proszę mówić dalej.
Samo miasto nie sprawia kłopotów.
Gwardia Królewska dba o bezpieczeństwo,
by nie narażać rodziny królewskiej i urzędników.
Pekin to nie zachód.
Tutaj są ludzie wszelkiego sortu.
Bądź ostrożny w swej walce o porządek i prawo.
Nie uzależniaj się od dworu.
Utrzymuj kontakty z podziemiem Jiang Hu.
To ci zapewni pozycję.
Bądź silny, ale giętki. Tak należy rządzić.
Nauczycielka.
Ja to zrobię.
Usiądź.
Uszyłam ci jedwabną piżamę. Chcesz ją włożyć?
Połóż ją.
Słyszałam, że poznałaś dziś Yu Shu Lien.
Znasz Ją?
Twoja matka nie byłaby zadowolona z takiego towarzystwa dla ciebie.
Będę się przyjaźnić z kim mi się podoba.
Nie narażaj na niebezpieczeństwo domu twojego ojca.
- Jestem zmęczona! - Idź więc do łóżka.
Jesteś już dorosła i wkrótce wyjdziesz za mąż.
Bóg wie, co przyniesie przyszłość.
Nic się nie zmieni.
Dość już, jestem zmęczona.
Jest już jesień. Zamknę okna.
- Jest chłodno, nie sądzisz? - Tak, mistrzu Bo.
Złodziej!
Pomocy! Łapać złodzieja!
Jest na dachu!
Ukradziono miecz!
Łapać złodzieja!
Łapać go! To Wredna Lisica!
Pomścij moją matkę!
Co tu stoisz? Łap go!
Oddaj miecz, a pozwolę ci uciec.
Trenowałaś Wudang?
To pomyłka.
Jesteśmy ulicznymi artystami. Przygotowujemy się do występu.
Tato!
Do występu? Kogo chcecie nabrać?
Dokąd poszedł złodziej?
Do domu wodza Yu.
Chodź tu!
Złaź!
Oddaj miecz.
Pan Te czeka na panią.
Jestem pewien, że złodziej jest w domu Yu.
- Jak śmiesz! - Widziałem...
Dość tego!
Wódz Yu widział ten miecz?
Tak, ale wątpię, by miał z tym coś wspólnego.
Ale miecz jest na terenie jego posiadłości.
Więc ktoś chce go w to wrobić.
Powinniśmy zawiadomić Li Mu Baia.
- Co się dzieje? - Ktoś wywiesił ogłoszenia.
Pokaż.
Wredna Lisica jest w domu Yu
Ktoś chce się dobrać do Wrednej Lisicy. To bzdura, by jej tu szukać!
- Dokąd poszli? - Nie wiem.
Widziałem ich parę dni temu.
Panienko, przyszła pani Shu Lien.
- Panienka jest zajęta. - Przekażę.
Wprowadź ją.
Dobrze.
Sprowadzi na nas kłopoty.
Mam gościa.
Tędy-
stęskniłam się za tobą!
- Dlaczego? - Nie mam nic do roboty.
Uczysz się kaligrafii.
Napiszę twoje imię. Dla zabawy.
Nie zauważyłam, że moje imię pisze się jak słowo "miecz".
Ładnie piszesz. Kaligrafia przypomina szermierkę.
Możliwe. Nic przecież o tym nie wiem.
Proszę.
Dziękuję, że znalazłaś dla mnie czas. Podobno ślub już niedługo.
Jesteś pewnie bardzo zajęta przygotowaniami.
Prawie nic nie robię. Im mniej o tym myślę, tym lepiej.
Wszystko załatwiają moi rodzice.
Gou to bardzo potężna rodzina.
To małżeństwo będzie bardzo korzystne dla kariery mojego ojca.
To wielkie szczęście wejść do tak dobrej rodziny.
Tak? Mnie się podobają wielcy bohaterowie z książek,
podobni do ciebie i Li Mu Baia.
Cieszę się z małżeństwa.
Ale gdybym tylko mogła żyć, jak mi się podoba,
wybrać, kogo mam kochać
i kochać go na swój sposób.
To jest prawdziwe szczęście.
- Opowiem ci pewną historię. - O tobie i Li Mu Baiu?
Tak. W młodości byłam zaręczona.
- Naprawdę? - On nazywał się Meng Si Zhao.
Z Li Mu Baiem łączyła go braterska przysięga.
Któregoś dnia w walce
zginął od miecza wroga.
Wiele z Li Mu Baiem przeszliśmy.
Nasze wzajemne uczucia rosły.
Ale zdecydowaliśmy się uszanować moje zaręczyny z Mengiem.
Ja również pragnę wolności, o której mówisz,
ale nigdy jej nie zaznałam.
Przykro mi z powodu Menga,
ale to nie jest ani twoja wina, ani Li Mu Baia.
Jako kobieta muszę dochować wierności tradycji,
nawet jeśli nie jestem arystokratką jak ty.
Nie twórz między nami dystansu. Zostańmy siostrami.
Dobrze. Jako twoja siostra mam nadzieję, że znajdziesz szczęście.
Całymi kilometrami nic.
Czy twój ojciec nie mógłby objąć stanowiska gdzieś bliżej cywilizacji?
Jen, słuchasz mnie?
Chodźmy!
- Kim jesteś? - Tato!
Czekaj! Jestem przyjacielem!
Nie obchodzi mnie miecz.
- Dlaczego szpiegujesz rodzinę Yu? - Szukam Wrednej Lisicy.
Jestem inspektorem policji z Shaan Xi, w okręgu Gen Su.
Ta Wredna Lisica to genialny przestępca. Podobno wniknęła nawet do domu Yu.
Musiała przyjechać wraz z nimi w trakcie przeprowadzki.
Ale nie mogę po prostu wejść i jej aresztować.
- Wredna Lisica jest kobietą? - Tak.
Więc zostaw to mnie.
Przepraszam, ale nie sądzę, byś sobie z nią poradził.
Moja żona była mistrzynią sztuk walki. Wredna Lisica zabiła ją.
Dla mnie jest to sprawa zarówno zawodowa, jak i osobista.
- Gotowe ! - Zjem wszystko.
Tato pierwszy!
Uciekli.
Co tam jest napisane?
Załatwimy to dziś o północy na Żółtym Wzgórzu.
Dobrze! Lisica wyszła z nory.
Shu Lien, zobacz, kto przyszedł.
Pan Te uważa, że nie należy podejrzewać wodza Yu.
Ale w domu Yu coś się dzieje.
Czego się dowiedziałaś?
Wredna Lisica? Niemożliwe!
Zawsze podejrzewałeś, że uciekła na zachód.
Ma odwagę pojawić się w Pekinie.
Nie ma bezpieczniejszego miejsca niż pod nosem wodza Yu.
Więc jednak pomszczę śmierć mojego mistrza.
Uważaj.
Pan Te prosi o zachowanie dyskrecji.
Trudno rozwiązać oficjalne sprawy,
a co dopiero, gdy w grę wchodzą dodatkowo problemy prywatne.
Poza tym nie wiem, czy ta ulotka jest wiarygodna.
To może być pułapka.
- Wiesz, skąd się tu wzięła? - Nie.
Napisane jest, że Lisica ukrywa się w domu Yu.
Pan Te mówi, że w noc kradzieży przed domem Yu była jakaś awantura.
Byłaś w to zamieszana?
To był Bo, człowiek pana Te.
Gonił złodzieja aż do domu Yu.
- Przesłuchałaś go? - Jeszcze nie...
Ale obstawiłaś dom Yu?
Już ich odwołałam.
Możesz mnie winić za utratę miecza,
ale wierz mi, że wkrótce go odzyskam.
Nie to miałem na myśli.
Nie obchodzi mnie miecz.
Jak możesz tak mówić? Czyż nie dlatego tu jesteś?
Dowiedziałem się o kradzieży dopiero, gdy tu przybyłem.
To dlaczego przyjechałeś?
Rozmawialiśmy...
Przepraszam, że przeszkadzam. Mistrzu Li, pokój jest gotowy.
Dziękuję.
Zaprowadź mnie, proszę.
Ta Lisica nie jest zbyt punktualna.
Ani widu, ani słychu.
Dość tego! Pokaż się!
Tsai! Ty stary łajdaku!
Zapłacisz za swoją upartość!
Tak ci się wydaje, starucho!
Jeśli się poddasz teraz, oszczędzisz sobie cierpienia.
Jeśli nie, zginiesz jeszcze dzisiaj.
Tato! Pozwól mi pomścić śmierć matki!
Skończysz jak ona, ty mała dziwko!
Zapłacisz za to!
Sparaliżuje cię!
May!
Tsai, ty psie!
Zasadzka!
- Tato, nic ci nie jest? - Wszystko w porządku.
Wojownicy Wudang winni byli pozbyć się ciebie już dawno.
Minęło sporo czasu, Wredna Lisico!
Pewnie mnie nie pamiętasz.
Ale pamiętasz mojego mistrza.
Wkręciłaś się do mojego klanu, gdy mnie nie było.
Udawałaś mniszkę.
Otrułaś mojego mistrza i ukradłaś sekretny podręcznik.
Nadszedł czas, byś za to zapłaciła!
Twój mistrz nie doceniał kobiet.
Nie chciał mnie uczyć nawet po tym, gdy się ze mną przespał.
Zasługiwał na śmierć z ręki kobiety!
Ukradłaś największe sekrety sztuki walki Wudang.
Ale przez te dziesięć lat udoskonaliłaś tylko podstawowe ruchy.
Dzisiaj...
umrzesz...
od miecza Wudang!
- Moja uczennico! Zabijemy ich wszystkich! - Chodźmy!
Lisica ma uczennicę!
Muszę się pozbyć Tsaia!
Kim jesteś?
Dlaczego jesteś w posiadaniu Miecza Zielonego Przeznaczenia?
- To nie twoja sprawa. - Nazywam się Li Mu Bai.
Miecz Zielonego Przeznaczenia należy do mnie.
Wredna Lisica nie może być twoją nauczycielką.
Gdzie nauczyłaś się ruchu "Xuan Piu"?
To drobiazg.
Kto jest twoim mistrzem?
- Chodźmy. - Musimy ich zabić!
Chodźmy!
Tato!
To jest Tsai?
Mój ojciec. Inspektor policji z Shaan.
Trzeba zawiadomić o zabójstwie wodza Yu.
Ofiara to policjant.
Uważasz, że morderca ukrywa się tutaj?
Daję za to głowę-
Chodźcie ze mną.
Tę sprawę trzeba rozwiązać, i to szybko.
Dostanę się do domu Yu i dobiorę się do niej.
Załatwię tę Lisicę i jej gang.
Musimy uważać. Yu jest urzędnikiem odpowiedzialnym za bezpieczeństwo.
Mogą na niego paść podejrzenia.
Może też sprawić kłopot panu Te.
Trzeba postępować delikatnie.
Panie Te, znajdzie pan jakiś pretekst,
by zaprosić tu państwa Yu?
Co chcesz zrobić?
Najlepszy sposób, żeby złapać Lisicę to dobrać się do jej małych.
Pani Te rozpieszcza nas podarunkami.
Jest bardzo dobra.
Przykro mi, że nie czuje się dziś na siłach was ugościć.
Słyszałam, że pan Te coś stracił.
A teraz pani Te nie czuje się najlepiej.
Wiemy, kto jest winien kradzieży.
Jeśli złodziej odda łup,
jestem pewna, że pan Te nie będzie drążył sprawy.
To dobrze.
To naprawdę przykre, jeśli wśród służby są złodzieje.
Co za wstyd.
Pan Te wie, że nawet porządni ludzie popełniają czasem błędy,
które mogą zrujnować nie tylko ich samych, ale ich całe rodziny.
Ale nie należy być zbyt łagodnym.
Oczywiście. Z pewnością nie okażemy litości morderczym,
która właśnie pojawiła się w Pekinie.
- Morderczyni? - Tak,
tej samej kobiety, która zamordowała mistrza Li Mu Baia.
Ostatniej nocy zabiła policjanta, który ją ścigał.
Kobieta przestępca? To coś nowego!
I zabiła policjanta?
Tak, z zachodu.
Śledził ją w przebraniu i dotarł za nią aż tutaj.
Może morderca i złodziej to ta sama osoba.
Wątpię.
Ten złodziej jest dość nietypowy.
I prawdopodobnie o wiele mądrzejszy niż morderczyni.
- Witam, panie Te. - Dzień dobry, pani Yu.
Przedstawiam paniom Li Mu Baia, znanego wojownika.
Miło mi panie poznać.
Panienka Yu wkrótce wyjdzie za mąż.
Gratulacje.
Może byś wszedł?
- Stoję na straży. - Wejdź. Jest zimno.
Wejdź. Razem nie będziemy musieli bać się Wrednej Lisicy.
Nie za późno na spacery?
Miecz możesz oddać mnie.
Zrobię, co mi się podoba.
- Gdzie jest twój mistrz? - To nie twoja sprawa!
Masz już dość latania?
Masz talent.
Ale trochę źle zrozumiałaś sekretny podręcznik Wudang.
Potrzebny ci prawdziwy mistrz.
I to ty jesteś prawdziwym mistrzem?
Nic na świecie nie jest prawdziwe.
Nawet ten miecz.
To tylko stan umysłu.
Nie mów jak mnich! Walcz!
- To powiedz mi, gdzie jest Wredna Lisica! - Broń się!
Prawdziwa siła jest lekka jak piórko.
By dojrzeć, potrzebujesz pomocy.
By zrozumieć, musisz reagować.
By spełnić sny, musisz je opanować.
Musisz z siebie zrezygnować, by na nowo się odnaleźć.
To lekcja życia dla ciebie.
Dalej.
Po co?
Musisz nauczyć się zwalczać ruch spokojem.
W ten sposób staniesz się warta Zielonego Przeznaczenia.
Dlaczego chcesz mnie uczyć?
Zawsze chciałem mieć ucznia, który by zasługiwał na sekrety Wudang.
Nie obawiasz się, że skorzystam z nich, żeby cię zabić?
Jestem gotowy zaryzykować.
Masz dobre serce. Nawet Wredna Lisica nie zdołała cię skorumpować.
Wudang to sprzedajna dziwka! Nie potrzebuję twoich lekcji!
Późno wracasz, czy może raczej jest to wcześnie?
Dlaczego jeszcze tu jesteś? Zabiłaś policjanta!
Odejdź!
Sprowadzisz nieszczęście na całą moją rodzinę.
Nie wytropiliby mnie, gdybyś nie ukradła miecza.
Nie jesteś już małą dziewczynką. Myślałaś, że to zabawa?
Razem w tym tkwimy. Chodź ze mną.
Nie chcesz tracić życia jako żona jakiegoś napuszonego biurokraty.
- Będziemy rządzić, mistrzyni i uczennica. - Nie będę żyć jak złodziejka.
Już jesteś najbardziej znaną złodziejką!
To była tylko zabawa.
Czemu miałabym stąd wyjeżdżać i dokąd?
Dokąd chcesz. Pokonamy każdego, kto stanie nam na drodze.
- Nawet twojego ojca. - Zamknij się!
To jest styl wojowników podziemia. Zabić lub samemu zginąć.
Podniecające, prawda?
- Nic ci nie jestem winna. - Przeciwnie.
Wciąż jesteś moją uczennicą.
Myślisz, że przez te wszystkie lata uczyłaś mnie z podręcznika?
Na szczęście jesteś analfabetką.
Uczyłam się z ilustracji.
Ale ukryłaś przede mną szczegóły!
Nie zrozumiałabyś tego, nawet gdybym próbowała ci to wytłumaczyć.
Zrobiłaś to, co potrafiłaś.
Ukrywałam przed tobą moje umiejętności, bo nie chciałam cię zranić.
Gdybym nie zobaczyła, jak walczysz z Li Mu Baiem,
wciąż nie wiedziałabym, co przede mną ukrywasz.
Moja nauczycielka.
Zaczęłam się od ciebie uczyć w tajemnicy, kiedy miałam 10 lat.
Oczarowałaś mnie snami o podziemnym świecie Jiang Hu.
Ale gdy się zorientowałam, że mogę cię przerosnąć,
byłam potwornie przerażona!
Nie było nikogo, kto by mnie prowadził, za kim mogłam pójść,
od kogo mogłam się uczyć.
Jeszcze kliku rzeczy mogę cię nauczyć.
Cieszysz się, że miecz powrócił?
Przyznaję, że dopiero teraz zdałem sobie sprawę, jak mi go brakowało.
Ale on już nie należy do ciebie, prawda? Dałeś go panu Te.
To prawda. Ale muszę go pożyczyć, by wykonać ostatnie zadanie.
Wredna Lisica umrze od tego miecza.
Wiedziałaś, co ukrywasz, gdy osłaniałaś tę dziewczynę?
Miałam odzyskać miecz tak, by nie sprawić nikomu kłopotu.
Nie chciałam rujnować życia ani jej, ani jej ojcu.
Dobrze się spisałaś.
Ale... ta dziewczyna.
Widziałem ją wczoraj w nocy.
Wiedziałam, że cię zaintryguje.
Trzeba wskazać jej drogę
i zapewnić trening.
Ona pochodzi z arystokratycznej rodziny, nie jest jedną z nas.
To się wkrótce skończy. Ty zabijesz Lisicę, a ona wyjdzie za mąż.
To nie dla niej. Powinna zostać uczennicą Wudang.
Wudang nie dopuszcza kobiet.
Dla niej być może zrobiliby wyjątek.
Jeśli pozostawi się ją samej sobie, może przemienić się w trującego smoka.
To nie nasza sprawa.
Nawet jeśli wojownicy Wudang ją przyjmą, jej mąż może się nie zgodzić.
Myślałem, że oddając miecz, ucieknę od świata Jiang Hu.
Ale nie ma końca rozlewowi krwi.
Ja też miałam taką nadzieję. Chciałabym ci jakoś pomóc.
Bądź cierpliwa, Shu Lien.
- Io! - Jen!
Nie powinieneś tu przychodzić.
Przez to całe bieganie po dachach w tych dniach
nie mogłem się do ciebie dostać. Nie mogę już dłużej czekać.
Nie powinienem był cię puścić.
Wróć ze mną na pustynię. Będziesz tam szczęśliwa.
Będziesz robić, co ci się podoba.
Szukałeś mnie przez cały ten czas?
Jen, przestań się tym bawić.
Nie popsuję-
To Ciemna Chmura!
Ciemna Chmura atakuje!
Opuść zasłonkę, nie pokazuj się!
Nie ruszajcie kobiet!
Ruszamy!
Weź swój grzebień!
Wracaj do mamy.
Ona jest moja! Zostawcie mi ją!
- Weź go sobie! - Oddaj mi mój grzebień!
Zatrzymaj Się-
Jesteś zmęczona. Musisz odpocząć.
Koń musi się napić. Tam jest źródło.
Było, kiedy byłem tu ostatnio.
Jak się nazywasz?
Ja jestem Io. Hanowie nazywają mnie Ciemną Chmurą.
Nie jestem wysoki ani potężny, ale jestem szybki jak błyskawica.
Oddaj mi grzebień.
Jeśli podoba ci się strzała, mogę ci zrobić łuk.
Doskonała rzecz do polowania na bażanty.
Są pyszne.
Musisz coś zjeść. Rozumiesz?
W ten sposób nabierzesz sił do walki.
Rozumiesz?
Powoli odzyskasz siły. Nie spiesz się.
Ale z ciebie złośnica. Tak lepiej.
Ty tchórzu!
Wciąż w złym humorze? Ale chociaż przemówiłaś.
Jak się nazywasz?
Nie wiedziałem, że Hanowie noszą takie imiona.
Uspokój się. Gdybym chciał zrobić to, o czym myślisz, już bym to zrobił.
Na pewno masz ochotę na kąpiel.
Do źródła jest daleko i droga jest bardzo trudna.
Przyniosłem ci trochę świeżej wody.
Możesz ubrać się w moje rzeczy, kiedy skończysz.
Są Czyste.
Nie martw się.
Będę śpiewał, żebyś wiedziała, gdzie jestem.
Po kąpieli uspokoisz się trochę.
Ale dość walenia mnie kamieniami.
- To wszystko o jeden grzebień? - Jest mój.
I wiele dla mnie znaczy. Dla takiego barbarzyńcy jak ty jest bez wartości.
Nieprawda. Przyda mi się do wyczesywania wszy koniowi.
Przy okazji: jestem Mandżurką.
Przepraszam, pomyliłem się.
Myślałem, że jesteś Hanką.
Oddaj mój grzebień.
Nie słucham niczyich rozkazów.
Oddaj mi go.
Pewnej nocy, kiedy byłem małym chłopcem,
zobaczyłem tysiące spadających gwiazd.
Pamiętam, że zastanawiałem się, co się z nimi stało.
Jestem sierotą. Zawsze patrzyłem na gwiazdy sam.
Być może, gdybym przejechał na drugi kraniec pustyni, odnalazłbym je.
Od tamtej pory przemierzam pustynię.
I ten mały chłopiec zamienił się w okrutnego bandytę.
Nie odnalazł gwiazd, więc ukradł mój grzebień.
Tutaj ciągle trzeba walczyć o przeżycie.
W pojedynkę nie masz szans.
Powoli twoja banda staje się twoją rodziną.
To całe gadanie o Ciemnej Chmurze to legendy,
ale ułatwia życie.
Więc w sercu pozostałeś małym chłopcem,
szukającym spadających gwiazd.
Jestem mężczyzną. Znalazłem swoją najjaśniejszą gwiazdę.
Twój ojciec cię szuka.
Wciąż tam krążą, są coraz bliżej.
Niech szukają.
Będę miał kłopoty.
Nawet nie próbuj mnie odesłać.
Ty musisz zdecydować.
To życie może cię zmęczyć
i zaczniesz tęsknić za swoją rodziną.
Gdybyśmy mieli córkę, też byśmy jej szukali.
Ona tęskniłaby za nami.
Jen, chcę, byś była moja na zawsze.
Może udałoby mi się zmienić tak, by zasłużyć na szacunek twoich rodziców?
Mamy taką legendę. Jeśli ktoś odważy się skoczyć z tej góry,
Bóg spełni jego życzenie.
Wiele lat temu skoczył człowiek, którego rodzice byli chorzy.
Nie zginął, nie był nawet ranny.
Odpłynął w przestworza i nigdy nie powrócił.
Wiedział, że jego życzenie się spełniło.
Jeśli w to wierzysz, to się tak stanie.
Starzy ludzie mówią:
"Twoje marzenia spełnią się, jeśli masz szczere serce".
Pilnuj go.
I oddaj mi go, gdy znów będziemy razem.
Tak zrobię.
Jeśli mi go nie oddasz, będę cię ścigać.
I następnym razem, nie puszczę ci już tego płazem.
Gdziekolwiek szedłem, rozpoznawano mnie.
Naprawdę próbowałem.
Słyszałem, że przyjechałaś do Pekinu. Bałem się, że już nigdy cię nie zobaczę.
Więc przyszedłem do ciebie.
Nie możesz tak po prostu wyjść za mąż.
Wracaj.
Jen.
- Nie przychodź tu więcej. - To wszystko?
Tak.
Słyszeliśmy jakieś hałasy.
To tylko kot.
Myślisz, że Wredna Lisica się pojawi?
Musi być gdzieś niedaleko.
Wątpię, by się pokazała.
Musimy uważać. Wcześniej czy później zjawi się po dziewczynę.
Jen!
Wróć ze mną!
Puść mnie.
Należysz do mnie. Wróć ze mną na pustynię!
Jen, wróć ze mną do Xin Jiang.
- Powiedz. Gdzie jest Wredna Lisica? - Chodź ze mną. Szybko.
Myślałeś, że rzuci wszystko i pojedzie z tobą na zachód?
Ona jest moja.
Twoja czy nie twoja, na nic jej się nie przydasz martwy.
Gou i Yu, którzy na ciebie polują,
wkrótce dostaną cię w swoje ręce.
Już mi nie zależy.
Gdybyś naprawdę ją kochał, nie mówiłbyś tak.
Chcesz ją jeszcze zobaczyć?
Napiszę ci list polecający. zawieziesz go na Górę Wudang.
Czekaj tam na wiadomości ode mnie.
Dobrze.
Kiedy to się skończy?
Zabrali go, oddali, a potem znowu zabrali.
Mój dom jest jak skład towarowy.
Wejdź.
- Mów. - Jen uciekła.
Gou nie może jej znaleźć.
Wódz Yu prosi cię o pomoc,
ze względu na twoją znajomość podziemia Jiang Hu.
Chce ją odszukać i wziąć pod opiekę.
Panie Te, proszę zostawić to nam. Proszę się nie martwić.
Co podać?
Ta filiżanka jest brudna.
Witaj.
Jak się nazywasz?
Long.
Młoda Mistrzyni Long. Przepraszamy!
Jestem Sung - Żelazny Orzeł.
A mój towarzysz to Li Yun - Latający Kuguar.
Co cię sprowadza do Huai An i dokąd zmierzasz?
Idę tam, gdzie coś się dzieje.
W takim razie może będziemy mogli służyć pomocą.
Nie ma potrzeby.
Chyba nas nie rozumiesz.
Nawet gdyby tak było, to co z tego?
Dajemy sobie radę z takimi, co nie rozumieją.
Jesteś spokrewniona z Li Mu Baiem?
To wróg, którego pokonałam.
Herbaty?
Shu Lien.
To, czego możemy dotknąć, nie trwa wiecznie.
Mój mistrz mawiał:
"Wszystko na tym świecie przemija.
"Tylko poprzez rezygnację można posiąść to, co się liczy".
Nie wszystko jest złudzeniem.
Gdy trzymałeś moją dłoń, nie czułeś, że to rzeczywiste?
Twoja dłoń jest zimna i masz odciski od maczety.
Przez te wszystkie lata nie miałem odwagi jej dotknąć.
Jiang Hu to świat przyczajonych tygrysów i ukrytych smoków,
jest pełen zepsucia.
Szczerze chciałem się go pozbyć.
Ale z tego wynikło tylko więcej kłopotów.
Gdy próbuje się zdusić uczucia, stają się one silniejsze.
Nie mogę już powstrzymać mych uczuć.
Chcę z tobą być.
Kiedy tak z tobą siedzę,
odczuwam spokój.
Proszę za mną.
- Chcę dostać czysty pokój. - Mamy wiele pokoi.
- Co podać do jedzenia? - Dorsza na parze, klopsiki,
nie za duże i z małą ilością sosu!
Kapuśniak z płetwami rekina i butelkę ciepłego wina.
Muszę to zamówić w większej restauracji.
Pospiesz się więc.
To ona.
Jestem Mi - Żelazne Ramię.
Słyszałem, że przybył prawdziwy mistrz. Przyszedłem się podszkolić.
Sama się o to prosiłaś!
Co z ciebie za Żelazne Ramię?
Masz niesamowitą technikę! Jestem Latająca Szabla.
Jesteś spokrewniona z Południowym Żurawiem?
Południową Kaczką? Nie jadam ptactwa.
Kto by spamiętał takie długie imiona?
Jeśli pokonałaś Li Mu Baia,
to dlaczego nie znasz jego mistrza?
Kim jesteś?
Jestem Gou - Góra Feniksa.
Gou? Nienawidzę tego nazwiska.
Niedobrze mi się robi, gdy je słyszę.
Masz pecha, że się tak nazywasz. Pierwszy popróbujesz mojego miecza.
Stój! Nie znasz mnicha Jinga?
Mnich w takim miejscu? Dam ci nauczkę.
- Kim ty jesteś? - Jestem...
Jestem...
niezwyciężoną Boginią Miecza
Zielonego Przeznaczenia, która nie ma sobie równych,
czy to Li, czy to Południowy Żuraw.
Pochylcie głowy i proście o litość!
Jestem smokiem pustynnym,
który zaciera za sobą wszelkie ślady.
Dziś lecę nad Eh-Mei,
jutro wywrócę Górę Wudang!
Poprosiliśmy grzecznie o przyjazną potyczkę,
ale bez śladu szacunku zwymyślała nas i zaatakowała.
Moi przyjaciele chcieli dać jej nauczkę.
Jej miecz jest niezwyciężony.
Wiele podróżowałem, ale jeszcze nigdy nie spotkałem takiego dzikusa.
Zarzuciła mi, że jestem bratem Gou Jun Peia.
Kto to w ogóle jest ten Gou?
To jej mąż-
Do Słonecznego Azylu niedaleko. Może pojedź do domu zobaczyć, co słychać.
- A co z tobą? - Rozejrzę się trochę i dołączę do ciebie.
Dobry pomysł. Zatrzymajmy się dziś w Słonecznym Azylu.
Dobrze.
Wróciła pani.
Wróciła pani!
- Jak się macie? Co słychać? - Wszystko dobrze.
- Długo pani nie było. - Tak. Jutro wyjeżdżam.
- Wei, twoja żona urodziła? - Dziewczyn kę.
- To dobrze. - Chciałbym, by przypominała panią.
- Pani Wu. - Wróciła pani!
- Jak ręka? Wciąż boli? - Dużo lepiej.
Tak długo pani nie było.
Li Mu Bai przyjedzie na noc.
'Idę posprzątać pokój.
Siostro Shu Lien!
Znajdziemy ci jakiś odpowiedni strój.
Tylko pożyczam. Nie mam zamiaru tu zostać na stałe.
Możesz to zatrzymać.
Byłam w pobliżu. Chciałam zobaczyć, jak się miewasz.
Siostro...
No już... Narobiłaś tyle bałaganu,
że wiesz już, jak wygląda życie Jiang Hu.
Jeśli uważasz mnie za swoją siostrę,
pozwól, bym ci dała siostrzaną radę.
Nie musisz wychodzić za mąż, ale nie możesz tak zostawić swoich rodziców.
Ale to oni zmusili mnie do małżeństwa.
Najpierw wróć do rodziców. Potem zdecydujesz o Io.
Wiesz o Io?
On naprawdę cię kocha.
Wróć ze mną do Pekinu. Znajdziemy jakieś rozwiązanie.
- Gdzie on teraz jest? - Li Mu Bai to załatwił.
- Li Mu Bai? - Wysłał go na Górę Wudang.
Zmówiliście się wszyscy przeciwko mnie.
Jak śmiesz nas oskarżać?
Od początku wiedziałam, że to ty ukradłaś miecz!
Cały czas broniłam ciebie i twojej rodziny.
A ty mi za to odpłacasz pogardą.
Li Mu Bai ocalił cię, a ty go obrażasz.
Mieliśmy nadzieję na trochę spokoju, a ty nam go odebrałaś!
Nie jesteś moją siostrą!
Nic mnie to nie obchodzi.
I tak nie ma prawdziwej przyjaźni.
Ale zastanawiam się, jak długo przeżyjesz jako mój wróg?
Odłóż miecz.
Jen!
Wyjdźcie wszyscy. Zamknijcie drzwi.
Dobrze. Koniec przyjaźni.
Nie dotykaj go!
To miecz Li Mu Baia.
Zabierz mi go, jeśli potrafisz.
Bez Miecza Przeznaczenia jesteś nikim.
Nie potrafisz przegrywać.
Dalej. Wybierz sobie coś.
Poczekam.
Dalej.
Oddaj mi miecz.
Weź go sobie!
Stój!
Nie zasługujesz na ten miecz.
Tylko nie kolejny wykład! Uważaj!
- Powstrzymaj się, zanim coś zrobisz. - Miecz to załatwi.
Pozwoliłem ci odejść, by zobaczyć, kim naprawdę jesteś.
Skąd możesz wiedzieć, co naprawdę mam w sercu?
- Czego ty chcesz? - Tego, co zawsze:
chcę cię uczyć.
Dobrze, jeśli odbierzesz mi miecz trzema ruchami,
Pójdę z tobą.
Oddaj mi go.
- Na kolana! - Nigdy!
Więc miecz jest bezużyteczny.
Prędzej czy później, zawloką cię do Pekinu.
Twoi rodzice dbają o opinię. Nie wezmą cię z powrotem.
Po co ci dom? Za daleko już zaszłaś. Teraz razem pójdziemy na całość.
Zawsze będziesz moją Panią.
Nie ma nic ważniejszego niż szczęście, prawda?
Same będziemy sobie mistrzami.
Mamy tylko siebie, prawda?
Leż i odpoczywaj.
Powinnaś była zabić tę szaloną dziewczynę.
Nie miałam serca tego zrobić.
Może zrobi to Li Mu Bai.
Przyszedłeś po miecz czy po mnie?
Dostałaś jakieś narkotyki.
Gdzie jest Wredna Lisica?
Co się dzieje?
Wredna Lisica dała jej narkotyki.
Jak znalazłaś to miejsce?
Śledziliśmy Wredną Lisicę.
To już koniec twej drogi.
Twojej również.
Zatruta igła!
Zasługujesz na śmierć,
ale tak naprawdę celowałam w Jen.
Poświęciłam dziesięć lat,
a ty mnie oszukiwałaś.
Ukryłaś prawdziwe znaczenie książki. Nie nauczyłam się wiele,
a ty zrobiłaś ogromne postępy.
Co to była za trucizna?
Ośmioletnia oszustka!
To trucizna!
Jen!
Moja jedyna rodzina,
mój Jedyny wróg!
Nie możesz umrzeć!
Powiedz, jaka to była trucizna?
Nie możesz umrzeć, powiedz, jaka jest odtrutka!
Li Mu Bai nie może umrzeć!
- To Purpurowa Trucizna Yin. - Co?
Purpurowa Trucizna Yin. Przedostaje się wprost do serca.
To ta sama trucizna, która zabiła mojego mistrza.
Moja krew wkrótce przestanie płynąć.
Nie ma na to odtrutki.
Musi być! Każda rzecz ma swoje przeciwieństwo.
To miałoby nie mieć?
Jest odtrutka. Lisica mnie nauczyła.
Przepis nie jest skomplikowany, ale potrzeba czasu.
Proszę, zaufaj mi.
Pomogłaś mi, a ja pomogę jemu.
Dobrze. Pospiesz się.
Postaram się wytrzymać jak najdłużej.
Pojedź konno do mnie.
Daj to pani Wu. Pomoże ci. Spiesz się!
Nie marnuj energii. Wrócę.
Gdzie jest pani Wu?
Przestańcie!
Dała mi to Shu Lien i kazała przyjść do pani.
Wpuście ją!
Mu Bai, wytrzymaj.
Daj mi nadzieję.
Shu Lien.
Nie marnuj oddechu.
Czuję, że życie ze mnie wypływa.
Mam tylko jeden oddech.
Wykorzystaj go, by medytować.
Wyzwól się z tego świata tak, jak cię uczono.
Niech twoja dusza pofrunie do wieczności z twoim ostatnim oddechem.
Nie marnuj go na mnie.
Zmarnowałem całe życie.
Ostatnim tchnieniem chcę ci powiedzieć,
że zawsze cię kochałem.
Będę przy tobie jako duch...
zawsze i wszędzie.
Nawet jeśli wygnano by mnie do najciemniejszego zakątka,
dzięki mej miłości
nie będę samotnym duchem.
Umarł?
Bo,
zanieś miecz panu Te.
Możesz iść na Górę Wudang. Io tam na ciebie czeka.
Obiecaj mi, że bez względu na to, jaką drogę wybierzesz w życiu,
będziesz wierna sobie.
Jen.
Pamiętasz historię, którą mi opowiedziałeś na pustyni?
Musisz wierzyć, a wtedy spełnią się twoje marzenia.
Pomyśl sobie życzenie, Io.
Chciałbym być znowu z tobą na pustyni.
Tłumaczenie: Joanna Szwajcowska